de dawsons

De dawsons, ja het komt inderdaad van dawsons creek ! Mijn vriendenklik, berucht in de buurten van Denderleeuw, overal waar we gingen maakten we feest en ambiance, zo zijn we 4 keer bij mensen moeten gaan opdienen op trouwfeesten en communiefeesten zonder dat we die mensen eigenlijk kennen. Altijd zingen, lachen en drinken uiteraard. De mannen van het schone leven werd onze tweede bijnaam in ons jeugdhuis. De dawsons werd plots een muziekgroepje, iedereen kon de dawsons maar niemand wist wat ze deden, uiteindelijk kwam de muziek er toch van, sindsdien is onze naam veranderd naar eye of daw.

enkele liederen die we steeds zongen :

• de fanfare van honger en dorst
• walter, balade van een gouvis
• den boemlala
• the sick note
• the wild rover

en nog vele anderen…

el musica

muziek is er altijd geweest

De geboorte van één grote waanzin

Wat ooit  over ons geschreven werd op een muziek-site:

In de krochten van het nieuwe millennium, verstoken van tijd en ruimte, begonnen vier vrienden, vier hartsvrienden, een muzikaal broederschap dat ze The Dawsons doopten. Aanvankelijk slechts een drinkbroederschap ontsproten reeds snel kleine muzikale vonkjes uit hun warrige hoofden, die herschapen werden tot krachtige, korte, gebalde nummers. Een eerste optreden kon niet uitblijven. 
April 2007 schoot de kogel regelrecht de kerk door: The Dawsons vervoegden zich bij het bonte gezelschap dat streed voor een overwinning op Logical Choice Rock Fest. Ze verrasten vriend en vijand en konden zowaar, ofschoon zelf flink van hun stuk geblazen, de overwinning binnenrijven. De zomer brachten ze opgesloten, verstoken van enig menselijk gezelschap, samen door, rotsvast overtuigd om te sleutelen, te prutsen en te experimenteren aan hun muziek. Toch lonkte het podium. 
September 2007 werkten ze een reeks optredens af, met onder andere een verfrissende (deel)overwinning in het muziekconcours De Avonden en een geslaagde passage op De Plesj Rockt. Hun naam veranderden ze in Eye of Daw. Later datzelfde jaar begonnen de eerste ideeën voor een eigen EP te rijpen.
Vanaf februari 2008 kon de tijd niet snel genoeg gaan. Eye of Daw dook de studio in, bestormde verschillende jeugdhuizen en kleine festivalpodia met daarbij geen angst vellen en snaren de vernieling in te spelen. Een reputatie groeide.

eye of daw – marx’ opium